عشق بی فرجام

راز ِ دل را   به که  گویمْ    منِ جانانه‌ پرستْ
آنْ سخن‌ها که   فقطْ  در حرَمِ   رازِ تو هستْ

برده      الماسِ  دوچِشْمِتْ    دلِ شیدایِ مرا
من به چِشْمانِ خُمارتْ شده‌ام  عاشقُ‌ومَسْتْ  

روزو‌شبْ  خورده دلمْ    حسرتِ دیدار ِ تو را
     در درونمْ    غمِ هجرانِ تو    آتَش زَدِه اَسْتْ  

در  حَریمِتْ      نَگُذاری     قدممْ را     بِنِهَمْ 
 کاش می‌شُدْ که  حَریمِتْ  به طریقی بِشِکَسْتْ

 حرفِ دل     ماند و نگفتمْ    غم واَسْرارِ دلمْ 
یار درلَحْظِه ی وَصْلَتْ   درِ مِیخانهْ    بِبَسْت  

هر زمان   کرده صدا  اسم تو   بیچاره جوان

رفته ای  همچوغزالی که  بپا خواست وجست